Alternatif Tedavi Gücü, Profesyonel Kadro ile Birleşti

       
Merhabalar, yaptığınız çalışmalardan ötürü sizleri öncelikle tebrik ediyorum, Allah sizlerden razı olsun.

2006 yılının ağustos ayları idi kardeşimin bu tarihe kadar süregelen aşırı uyuma, halsizlik, kötü kokular hissetme gibi rahatsızlıklarına çözüm bulunamıyordu, gözüne kan inmişti göz doktoru göz kaynaklı olduğunu söylüyor, başka doktor psikolojik diyor. Velhasıl kimse MR çektirin demiyor, bu şekilde kardeşim söz konusu tarihe kadar geliyor ve bu sırada bir yakınımız kardeşimin bu durumundan tanıdıkları bir doktora bahsediyor. O doktor da sağ olsun, çalıştığı hastaneye gelirse orada tanıdığı doktorlardan yardım alabileceğimizi söylemiş ve biz bunun üzerine o hastaneye gittik.

Rahatsızlıklarını kardeşim o doktor hanıma da anlattı, doktor hanım da o hastanedeki nöroloji doktoruna bizi yönlendirdi ve MR çektirin dedi. Gittik MR çektirdik, ertesi gün doktora götürdük. İşte, asıl bu noktadan sonra her şey başladı, doktorun yanında ben, kardeşim ve ablam bulunuyorduk. Bizi diğer bir nöroloji doktoruna göndereceğini söyledi, o doktoru aradı biz odasından çıktık kardeşim ve ablam önde ben arkada ilerlerken birden doktor arkamdan yavaş bir şekilde beyefendi bir dakika dedi, birden döndüm, maalesef kardeşinizin durumu çok kötü dedi.

O an bir tuhaf oldum, nasıl kötü, ne şekilde kötü vb soruları durmadan sıralıyordum. Kardeşinizin beyninde tümör var belki Ankara'ya gönderirler sizi dedi, çok üzgünüm falan dedi. Tabi ben Ankara'ya göndermenin ne anlama geldiğini az çok biliyordum, Ankara'ya gitmek, ah!!! Sanki dünya alt üst olmuştu öyle kötü olmuştum ki ablam ve kardeşimin arkasından gittim baktım onlar diğer doktorun kapısının önünde sıra bekliyorlardı. Habersizce kendimi hastanenin bahçesine zor attım, ağladım.

Tam da kardeşimin düğün hazırlıklarına başlamıştık, bu haksızlık değil miydi? Yoksa bu bir rüya mıydı? sonra güçlü olmam gerektiğini düşündüm ve kendimi toparladım. Ablam ile kardeşimin yanına gittim, onlar orada hala bekliyorlardı, yüzlerine bakamıyordum bakışlarımı kaçırıyordum. Ablam sordu: ne dedi doktor sana? Ben de yok bir şey fakülteye sevk edilirsiniz burada hastayı tedavi etme imkanımız yok dedi falan dedim.

Sıramız geldi içeriye ablam ve kardeşim girdi. Ben dışarıda kaldım. Bir müddet sonra çıktılar, bazı kağıtlarla ablam şunları şu ilerden yaptır onaylat dedi ben de gittim söyleneni yaptım. geri döndüm, ne dedi dedim fakülteye sevk etti dedi beyninde tümör varmış orada ameliyat olacakmış hemen dedi, bu doktor söylemişti her şeyi.

Ve fakülte yolundayız üçümüzün de yüzü asık kimse pek bir şey konuşmuyor gittik fakülteye giriş yaptırdık ve eve döndük annem ve babam şehir dışına kardeşimim nişanlısına düğün günü almak için gitmişlerdi onları aradım hemen dönün dedim durumu izah etti.

Ertesi sabah fakülteye tekrar gittik sıramız gelince girdik doktorun yanına hastayı dinledi MR istedi gittik MR çektirdik, getirdik inceledi. Ameliyat, dedi. Ameliyat günü için biz size telefonla haber vereceğiz dedi. Beklemeye başlamıştık her çalan telefon sanki oradan gelecekti, bakıyoruz değil, bakıyoruz değil, bakıyoruz değil...  

Sonra biz tekrar aradık, söyledik. Biz arayacağız sizi dediler yine beklemeye koyulduk sonra bir gün gelen bir telefona baktık fakülteden arıyorlar Eylülün 16’sında hastaneye yatacak dediler 16’sında gittik yatış işlemlerini yaptırdık. Hazırlıklar yapıldı iki gün sonra ameliyat yapıldı 6 saat 15 dakika sürdü ameliyat, sanki uzun bir yolda yürüyor, yürüyor yürüyorsun da bir türlü yol bitmez ya, onun gibiydi adeta sonra Hamdi Erdoğan'ın yakınları dedi içerden bir hasta çıkıyordu kardeşim bayağı baygındı yatağında nasıl geçti dedim doktora. İyi başarılı bir operasyondu dedi yoğun bakıma götürdüler.

İki gün yoğun bakım ardından yavaş, yavaş kendine gelmeye başladı. Ama biz henüz bir şeyin farkında değildik. Tümörün tamamı çıkarılamamıştı biz bunu daha sonra doktordan öğrendik. Tümürü çok derin bir noktada idi eğer tamamına müdahale etseydik hasta felç olabilirdi dedi doktor. Alınabilecek olanı aldık dedi.

Sonraki günlerde tümörün iyi huylu mu kötü huylu mu olduğuna dair yapılacak tahlili beklemeye koyulduk kardeşimde bir taraftan toparlanıyordu aradan bir ay geçti tümör sonucu geldi temiz çıkmıştı iyi huylu idi buna çok sevindik sonraki aylarda kontroller devam ediyordu ama hiç biz sormuyoruz bu geri kalan parça ne olacak?  Onlarda demiyor ne yapılacağını kardeşim iyileşti işine döndü falan derken bir yıl oluyordu ki, düğün hazırlıkları yapıldı davetiyeler basıldı her şey hazırlandı düğüne bir hafta kala 10 ağustos 2007 tarihinde kontrolü vardı.

Kontrolünde doktoru MR da hafif bir büyümenin göründüğünü hemen ameliyat gerektiren bir durum olmadığını ileriye doğru ne zaman seni rahatsız ederse bir ameliyat daha yaparız demiş. Bunu öğrenen kız tarafı düğün olamaz bu şekilde deyip düğüne 1  hafta  kala düğünü yıktılar sanki bir deprem yaşamıştık bunu da şöyle böyle atlattık. Kardeşim işine devam ediyor, biz onu teselli ediyoruz.

Şubat 2008'deki kontrolünü kardeşim ihmal ediyor.

Temmuz 2008 de rahatsızlandı tekrar hastaneye yatırdık önce ameliyat dediler sona ameliyat olmayacak dediler ve doktor bana grade 4 olmuş yani kanser dedi suratıma, sanki yüzüme birisi şaaaaakk diye patlatmıştı.

Ne olacaktı peki? Işın tedavisi ve kemoterapi dediler radyasyon onkolojisi bölümüne sevk ettiler orada gerekli işlemler çizimler yapıldı gün verildi 35 kür uygulanacaktı ilk ışını aldı arkasında perişan oldu o gece sabaha kadar kustu sonra acile götürdük orada ameliyat yapan doktoru çağırmışlar o da bize beyin cerrahinin yapacağı hiçbir şey yok.

Bu hasta sona yaklaşmış beyin su toplamış ışın bile fayda etmez dedi alın eve götürün dedi kardeşim kendinde değil acilde perişan bir vaziyette yatıyor burnunda hortumla sedyede çıkışını yaptırdık (burası Türkiye idi, Avrupa olsa böyle olmazdı) ilaçlarını vermeye devam edelim mi dedik. Hiç gerek yok artık hiçbir anlamı yok dediler.

Burnunda hortumla arabaya attık. Ölü gibiydi evimize getirdik burnunda hortumla. Çorba veriyoruz, süt veriyoruz, çünkü oradaki doktor katı bir şey yiyemez demişti. İnadına biz ilaçlarını eziyor suyla veriyorduk. Normalde o gün ışına da gitmesi gerekiyordu. Gitmeyince doktor aradı hasta neden gelmedi dedi, biz de durumu anlattık. O’da biraz toparlayınca getirin dedi biz de ışının bir faydası olmayacağını söyledi oradaki doktor dedik. Hayır öyle şey olur mu? dedi hasta biraz toparlasın kendini getirin hem konuşuruz bunları dedi.

Yüreğimiz yanıyordu evimizde hüzün vardı, gözyaşı vardı. 4 gün komada yattı 4. gün gözlerini açıp bir şeyler söyledi ve burnundaki hortumu çıkarıp atmıştı sanki. İyileşmişti nasıl sevindik, nasıl sevindik anlatamam.

Bir hafta geçti kendini toparlamıştı.  Tekrar götürdük, ışını yapan hoca bu artık bizim hastamız beyin cerrahinin değil onun için ışının faydasını zararını biz biliriz onlar bilemez tedavi devam edecek ilk defa ışına girdiği için bu yaşanılan durum normal dedi. Tekrar ışın devam etti. Bu sefer aynı şeyler olmuyordu günler geçiyordu kardeşim halsiz iştahsız bitkin oluyordu.

Bir gün internette kanserle ilgili araştırmalar yaparken kanser deşifresi ismine rastladım merak ettim tıkladım okudum mektupları okudum ama yine de acaba demekten de kendimi alamıyordum sonra ne olacaksa olsun zaten olan olmuş denemekte fayda var deyip, meseleyi evdekilere açtım ve 2008 Kasım ayında ilaçları istedik kullanmaya başladık.

Hala kullanıyoruz bu gün yenisi geldi neler mi oldu tümör önce 1 cm sonra 3 sonra 2 cm küçüldü, küçüldü ve devam ediyor küçülmeye. Kardeşim tekerlekli sandalye ile fakülteye gidiyordu iki adım atınca hemen halsizleşiyordu şimdi fakültenin ve evin basamaklarını hızlı, hızlı çıkıyor. Kilo aldı iştahı arttı kan tahlillerinde hiç olumsuzluk yaşamadık artık rahat, rahat konuşuyor önceden kelimeleri söylerken çıkartamıyordu, takılıyordu hafızasını topladı, beraber güreşiyoruz.

Tedavimiz sürüyor XP toniğimize de devam ediyoruz. İnşallah daha iyi neticeleri buradan tekrar yazacağım saygılarımla çok teşekkürler, Allah sizlerden razı olsun kanser deşifresi ekibi.